the courage

2.38am..waktu ku menaip post ni..tp skang br blh publish sbb maxis broadband tu agak lembab semalam...bill? nex month aku bayaq okay





Ujian Pencapaian Sekolah Rendah atau lbh dikenali dgn UPSR...aku amik UPSR tahun 2001...Alhamdulillah 5A...melayakkan aku ke MRSM Transkrian for further study





aku msh ingt thn lps...hari menjelang UPSR...time tu aku tgh study kat Perpustakaan Tun Abdul Razak 1...sambil tu telinga menyumbat mp3 sony yg bewarna pink...dengar radio era...kedengaran para ibu bapa wat ucapan goodluck utk anak2 depa psl UPSR...ah x kesahla...tp ade sorang caller yg telah menchuri tumpuanku





seorang ibu yg ucap goodluck kat anak die...biaq aku cte psl ape aku tertarik ngn die...die ni dlu kje eksekutif kat well establish companyla...gaji besaq woo..ble die melahirkan anak...tgk2 anak die tu cacat..jd die mengambil keputusan utk berhenti kerja demi menjaga anknye yg kurang bernasib baik tu...huh aku tabikla ngn die ni...yg wat aku tersentap ialah ble anak die mntk nak p skolah blajaq cm org lain n nak amik UPSR gk...then si ibu ni sggp berkorban dukung anak die p balik sekolah...ape yg wt die sggp berkorban sedemikian rupa ialah ble tgk semangat anak die utk blajaq yeah the courage tajuk post ni huhu

sambil menangis die wish kat anak die "ibu x kesah pun akak x dpt good result UPSR, tp semangat akak tu cukupla wat ibu bangga"


huh aku pun turut sebak dan mengeluarkan bbrpe titis air mata ble dengar tu...aku yg ckp sempurna dilahirkan tp malas n xpunya semangat cam bdk tuh...huh wat malu je





hummm cm mnela ngn adik2 yg aku join jd fasi program motivasi UPSR dlu tu....dah preparekah? goodluck ya :)





huh dadaku sesak....aku perlu inhaler.........................





umm kalo aku dpt anak cacat...mampukah aku jd cm ibu tu ek